Yoğun Bakım Ünitesinde Çalışan Doktorların Yapay Zeka İle İlgili Bakış Açıları

Abstract

Amaç: Yoğun bakım ünitelerinde görev yapan doktorların yapay zeka (YZ) teknolojilerine ilişkin bilgi düzeylerini, bu teknolojilere yönelik tutum ve algılarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca YZ'nin yoğun bakım süreçlerindeki mevcut ve potansiyel uygulama alanlarına dair doktorların görüşlerini ve bu teknolojilere yönelik endişelerini ortaya koymak hedeflenmiştir. Yöntem: Kesitsel bir araştırma olarak tasarlanan bu çalışmada, yoğun bakım ünitelerinde çalışan doktorlara yönelik bir anket kullanılmıştır. Anket Google Formlar aracılığıyla çevrimiçi olarak uygulanmış ve 1 ay boyunca erişime açık bırakılmıştır. Ankette demografik veriler, YZ konusundaki bilgi düzeyleri, tutumlar ve endişelerle ilgili toplam 15 soru yer almıştır. Veriler Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 411 kişi katılmış ancak eksiksiz yanıt veren 406 kişinin verileri değerlendirmeye alınmıştır. Katılımcıların %90,05’i YZ'nin tıpta kullanımını duyduğunu, %91,54’ü ise YZ sistemlerinin faydalı olabileceğini düşünmektedir. Bununla birlikte yoğun bakımda YZ'nin kendi mesleki kararlarının yerini alabileceğini düşünenlerin oranı %13,93 ile sınırlı kalırken, %68,41’i bu görüşe katılmamıştır. Katılımcıların %37,31’i klinik karar süreçlerinde YZ yerine kendi görüşlerine güveneceğini belirtmiş, %61,19’u ise YZ'nin kararlarının ikinci bir uzman görüşü olarak değerlendirilebileceğini ifade etmiştir. Yasal ve etik sorumluluklar açısından katılımcıların %65,92’si işlemin sorumluluğunun her durumda hekime ait olması gerektiğini vurgulamıştır. YZ'nin kullanım alanları arasında en yüksek oranlarda desteklenen uygulamalar; görüntüleme sonrası tanı (%79,85), epikriz yazımı (%73,13) ve kültür sonuçlarına göre antibiyoterapi kararı (%69,4) olmuştur. Katılımcıların %96,27’si YZ sistemlerinde teknik sorunlar yaşanabileceğini, %89,55’i ise veri güvenliği konusundaki risklerden endişe duyduğunu ifade etmiştir. Buna rağmen doktorların büyük bir kısmı YZ'nin hasta bakım süreçlerini iyileştirme potansiyeline sahip olduğunu düşünmektedir. Sonuç: Bu çalışma yoğun bakım doktorlarının YZ teknolojilerine karşı genel olarak olumlu bir yaklaşım sergilediklerini ancak bu teknolojilerin etkin entegrasyonunda yasal, etik ve teknik zorlukların önemli bir rol oynadığını göstermektedir. YZ'nin yoğun bakım süreçlerinde verimliliği artırma ve hasta sonuçlarını iyileştirme potansiyeli büyüktür. Ancak doktorların bilgi düzeylerini artıracak eğitim programları ve endişelerini ele alacak düzenlemeler, bu teknolojilerin klinik uygulamalarda benimsenmesini kolaylaştıracaktır.

Ähnliche Arbeiten